Autor: Administrator

Dzisiejsza Msza święta dla dzieci o 11.30 była pełna radości, wdzięczności i pięknych znaków rozpoczynającego się roku szkolnego. Liturgii przewodniczył ks. Rafał Kusiak, który wygłosił również kazanie skierowane szczególnie do najmłodszych.

W swoim słowie ks. Rafał zachęcił dzieci, aby w nowym roku szkolnym nie bały się prosić Boga o pomoc, pamiętały o dobroci wobec kolegów i koleżanek oraz odkrywały, że każdy dzień jest szansą na wzrastanie w mądrości i miłości.

Po kazaniu odbył się obrzęd błogosławieństwa tornistrów i przyborów szkolnych. Dzieci z radością podchodziły do ołtarza, powierzając Bogu swoje plecaki, książki i cały nadchodzący rok nauki. Był to piękny moment wspólnej modlitwy o bezpieczeństwo, wytrwałość i Boże prowadzenie.

Niech Pan Bóg obdarzy wszystkie dzieci odwagą, pokojem serca i entuzjazmem w codziennych szkolnych wyzwaniach, a rodzicom i nauczycielom da cierpliwość oraz mądrość w towarzyszeniu najmłodszym.

O godzinie 8.00 w naszym Sanktuarium zgromadzili się uczniowie, nauczyciele i rodzice, aby wspólnie modlitwą rozpocząć nowy rok szkolny.

Liturgii przewodniczył ks. proboszcz Zbigniew Wiatrek, powierzając całą społeczność szkolną opiece Matki Bożej i prosząc o dar mądrości, wytrwałości oraz pokoju w codziennych obowiązkach.

Słowo Boże wygłosił ks. Rafał Kusiak, który zachęcił młodych, by wchodzili w nowy rok z odwagą, wdzięcznością i gotowością do czynienia dobra. Podkreślił, że szkoła jest miejscem nie tylko zdobywania wiedzy, ale także budowania serca i charakteru.

Wspólna modlitwa była pięknym znakiem jedności całej parafii i przypomnieniem, że każdy nowy początek warto zawierzyć Bogu.

Niech Pan prowadzi wszystkich uczniów i nauczycieli w nadchodzących miesiącach, a Jego błogosławieństwo towarzyszy im w codziennych wyzwaniach.

Dzisiejszy dzień był dla naszej wspólnoty czasem szczególnej modlitwy i wdzięczności. W liturgii Kościoła obchodzimy uroczystość Matki Bożej Jasnogórskiej, a w naszej parafii wybrzmiała ona w sposób wyjątkowy — pełen prostoty, piękna i głębokiej wiary.

Od rana parafianie przynosili kwiaty składane pod obraz Matki Bożej, wyrażając w ten sposób swoje zawierzenie, wdzięczność i prośby. Ten gest — tak prosty, a jednocześnie tak wymowny — stał się znakiem żywej miłości do Maryi, która od wieków prowadzi nas do Chrystusa.

Podczas każdej Mszy Świętej wspólnota parafialna odnowiła Śluby Jasnogórskie, powierzając Maryi swoje rodziny, codzienność, troski i nadzieje. Wypowiadane słowa miały w sobie coś z duchowego powrotu do źródeł: do wiary naszych ojców, do jasnogórskiego wołania o wierność Bogu, Kościołowi i Ewangelii.

Niech Matka Boża Jasnogórska, nasza Królowa i Opiekunka, prowadzi nas drogą pokoju, jedności i ufności.
Maryjo, bądź z nami w każdym dniu.

Dzisiejszy Wieczór Saletyński ponownie zgromadził parafian, którzy pragnęli zatrzymać się przy orędziu Matki Bożej z La Salette i oddać Jej swoje intencje.

O 17.15 rozpoczęliśmy spotkanie modlitwą różańcową, którą przygotowało Apostolstwo Rodziny Saletyńskiej. W skupieniu i jedności powierzaliśmy Maryi nasze rodziny, parafię i osobiste sprawy.

O 18.00 sprawowana była Msza Święta, której przewodniczył ks. proboszcz Zbigniew Wiatrek, a Słowo Boże skierował do wiernych ks. Rafał Kusiak. W homilii zachęcał, aby w codzienności szukać bliskości Boga i budować życie oparte na modlitwie, pojednaniu i zaufaniu Maryi.

Po Eucharystii wyruszyliśmy w procesji do Trzech Znaków Saletyńskich. Wspólna modlitwa przy znakach była wyrazem zawierzenia Kościoła, pasterzy i rodzin Matce Bożej Płaczącej.

Niech dzisiejszy Wieczór Saletyński umacnia naszą parafię w wierze, jedności i ufności wobec Boga, który przez Maryję nieustannie zaprasza nas do nawrócenia i pokoju serca.

W uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, 15 sierpnia o godz. 11.30, w naszym kościele parafialnym została odprawiona Msza Święta Jubileuszowa z okazji 25-lecia ślubów zakonnych Siostry Wioletty Lipiec ze Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi.

Eucharystii przewodniczył ksiądz proboszcz Zbigniew Wiątrek, który wraz ze zgromadzonymi wiernymi dziękował Bogu za dar powołania i wiernej służby Jubilatki. W uroczystości uczestniczyły siostry zakonne oraz licznie zgromadzeni parafianie, którzy swoją obecnością i modlitwą wyrazili wdzięczność za lata oddania Siostry Wioletty Bogu i ludziom.

Podczas Mszy Świętej wspólnie modliliśmy się o dalsze Boże błogosławieństwo, potrzebne łaski, zdrowie oraz opiekę Matki Najświętszej dla Jubilatki. Był to czas radosnego dziękczynienia za 25 lat życia konsekrowanego, przeżywanego w duchu franciszkańskim i w służbie Kościołowi.

Siostrze Wioletcie składamy serdeczne gratulacje oraz życzenia obfitości Bożych darów na kolejne lata realizacji zakonnego powołania. Niech Chrystus nieustannie umacnia Ją w codziennej posłudze, a Matka Boża otacza swoją matczyną opieką.

Szczęść Boże na dalsze lata służby Bogu i ludziom!

Co roku przedstawiciele naszej parafii uczestniczą w nocnym czuwaniu w kaplicy Cudownego Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej na Jasnej Górze. Tak było 11 sierpnia. Grupa 50 parafian z ks prob Zbigniewem Wiatrkiem trwali na modlitwie dziękczynnej za 80 lat istnienia parafii na Piaskach oraz 180 rocznicy zjawienia Pięknej Pani w La Salette.

Na przełomie lipca i sierpnia 40 osobowa grupa naszych parafian odpoczywała nad Bałtykiem. Miejscem zakwaterowania był ośrodek kolonijny Neptun w Sianożętach koło Kołobrzegu.

Słoneczna pogoda, ciepłe morze, szerokie piaszczyste plaże, bliskość natury pozwoliły na wspaniały wypoczynek. Każdego dnia była sprawowana Msza św przez ks. proboszcza Zbigniewa Wiatrka. Oprócz kąpieli w morzu zwiedziliśmy Kołobrzeg, nadmorski kurort i okolice. Podziwialiśmy Bazylikę Wniebowzięcia NMP, latarnie morską, ratusz, pomnik zaślubin Polski z morzem, Muzeum Oręża Polskiego, źródełko solankowe i skansen chleba. Niezapomniane chwile przeżyliśmy w kawiarni Widokówka na szczycie wieżowca skąd podziwialiśmy panoramę Kołobrzegu. Statkiem Santa Maria opłyneliśmy wybrzeże miasta. Kawę i lody na kołobrzeskiej promenadzie długo będziemy wspominać.
Dziękujemy p. Mirosławie Bury. Szefowej Parafialnego Zespołu Caritas za podjęty trud i zorganizowanie wypoczynku.

„Ja nie zapomnę o tobie” (Iz 49, 15)

Drodzy Bracia i Siostry!

Ustami proroka Izajasza Pan obiecuje, że nigdy nie zapomni o nikim z nas.
Zapewnia nas, że nasze twarze nosi wyryte na obu dłoniach i że Jego miłość
jest większa niż miłość matki do własnego dziecka. Prorok pozwala nam
dostrzec bliski, przejmujący dialog, w którym Bóg zwraca się do każdego
człowieka i do całego ludu, mówiąc mu: „ty”. Każdy może usłyszeć owo:
„Ja nie zapomnę o tobie” – wypowiedziane właśnie do niego. Są to słowa,
które napełniają pociechą i ufnością. Stanowią odpowiedź na pełne lęku
poczucie, które porusza serce: „Pan mnie opuścił, Pan o mnie zapomniał”.
Ta modlitwa rodzi się z zagubienia człowieka, który ma wrażenie, że jego
życie nikogo nie obchodzi i zostaje pominięte!.
Natomiast miłość Boga, która nie zapomina o nikim staje się aktem
sprawiedliwości i odpowiedzią na anonimowość, w której ludzkie życie zbyt
często ginie bez śladu. Zwłaszcza nad życiem wielu osób starszych zdaje się
rozciągać zasłona, która zaciera rysy twarzy i okrywa zapomnieniem. Tak
dzieje się w domach, w których króluje samotność, a także w placówkach
opiekuńczych, gdzie niepowtarzalność każdej osoby może zostać
sprowadzona do numeru jej łóżka lub do jej choroby.
Obchody Światowego Dnia Dziadków i Osób Starszych są sposobnością do
ponownego odkrycia, że Kościół jest powołany, by być matką wszystkich,
oraz że w każdym wieku można odkryć siebie jako synów i córki Boga.
Niech zatem ten Dzień stanie się zachętą dla wszystkich – zwłaszcza dla
młodych – by powrócić do pięknego zwyczaju odwiedzania swoich
dziadków, osób starszych w rodzinie, a także tych, których nikt nie
odwiedza. Zanieście im – wraz z waszą obecnością – bliskość i serdeczność
Papieża. Sprawcie, aby słowa proroka: „Ja nie zapomnę o tobie”, przybrały
kształt czułego i serdecznego spotkania.
Kościół zna cierpienie swoich najstarszych synów i córki; dobrze wie, że
zbyt często patrzy się na nich z uprzedzeniem i uważa się ich za ciężar; jest
świadomy, że gospodarka nastawiona na zysk osłabia więzi rodzinne; wie,
że wiele osób starszych zostaje pozostawionych przez dzieci albo zmuszone
do migracji albo – w niektórych przypadkach – do walki na wojnie. Z
każdego z tych powodów Kościół głosi obietnicę Pana: „Ja nie zapomnę o
tobie!”
Odkrycie czułości Boga u wielu osób dokonuje się w ciągu życia, niekiedy
właśnie na jego ostatnim etapie. Coraz częściej bowiem – inaczej niż w
przeszłości – można dożyć starości, nie mając za sobą rzeczywistego
doświadczenia wiary. W takim przypadku podeszły wiek, ze względu na
pytania, które w tym okresie życia powracają z większą natarczywością,
może stać się czasem stosownym, by rozpocząć albo podjąć na nowo życie
duchowe.. Nigdy nie jest za późno, by zacząć zwracać się do Niego. Może
to być wielki dar dla wszystkich.
Drodzy seniorzy i drogie seniorki, Papież Franciszek mówił o was jako o
„nowym ludzie”, ponieważ liczba osób w podeszłym wieku w dziejach
ludzkości nigdy jeszcze nie była tak wielka. Tym ważniejsze jest więc,
abyśmy razem z wami – „nowym ludem” – zastanowili się, jaka może być
nasza misja wtedy, gdy kruchość, towarzysząca człowiekowi od narodzin,
zdaje się brać górę. Pragnę wam powiedzieć: nie lękajcie się kruchości!
Właśnie ta słabość kryje w sobie nową możliwość, która rzuca światło także
na inne etapy życia. Kiedy bowiem kruchość zostaje przyjęta i uznana,
„otwiera serce na wzajemne wsparcie i na przyzywanie Tego, który może
obdarzyć tym, czego nie jest w stanie zapewnić żadna ludzka władza:
głębokim pojednaniem serc, a wraz z nim prawdziwym pokojem”.
W ten sposób możemy przeżywać po chrześcijańsku czas starości: będący
„kruchymi”, a jednocześnie „powołanymi”. Mężczyzna i kobieta mogą
bowiem narodzić się na nowo także w starości i wołać z prorokiem: „W
nawróceniu i spokoju jest wasze ocalenie, w ciszy i ufności leży wasza siła”.
Jest to siła, która może stać się wezwaniem, aby dla zapewnienia ludzkiego
współistnienia nie uciekać się do dróg pychy i potęgi, lecz wybierać drogi
pojednania i prawdziwego pokoju. W tym czasie, tak boleśnie naznaczonym
przemocą wojenną i społeczną, wielu pyta, jaki będzie świat, w którym
dorastać będą ich wnuki. Najdrożsi, zachęcam was, abyście zjednoczyli się
ze mną w wytrwałej modlitwie o rychłe nadejście pokoju na całym świecie.
Siostry i bracia w podeszłym wieku, dziękuję wam, że każdego dnia
wspieracie mnie waszymi modlitwami, zwłaszcza gdy odmawiacie Różaniec
święty. Odwzajemniam się z serca modlitwą i pozostawiam wam to
życzenie: niech Pan, który nigdy o nas nie zapomina, zawsze odnawia nas w
wierze, nadziei i miłości!

Z Watykanu, dnia 15 czerwca 2026 r.
LEON PP. XIV

Z okazji imienin Księdza Biskupa Krzysztofa Nitkiewicza, w dniu wspomnienia św. Krzysztofa, jako wspólnota parafialna składamy najserdeczniejsze życzenia: obfitości Bożych łask, nieustannej mocy Ducha Świętego, zdrowia, pokoju serca oraz radości płynącej z pasterskiej posługi.

Dziękujemy za ojcowską troskę, słowo, które prowadzi do Boga, oraz świadectwo wiary, które umacnia naszą diecezjalną wspólnotę. Niech Maryja, Matka Kościoła, wyprasza Księdzu Biskupowi potrzebne siły, a Chrystus Dobry Pasterz niech błogosławi każdy dzień.

Zapewniamy o naszej modlitwie i wdzięczności.

Szczęść Boże!